Εισὶ δε των μῡθων οἱ μεν ἁπλοῖ οἱ δε πεπλεγμενοι ·

και γαρ αἱ πρᾱξεις ὧν μῑμησεις οἱ μῦθοι εισὶν ὑπαρχουσιν ευθὺς ουσαι τοιαῦται.

 

λεγω δε ἁπλῆν μεν πρᾶξιν ἧς γινομενης ὡσπερ ὡρισται συνεχοῦς και μιᾶς

ανευ περιπετείᾱς ὴ αναγνωρισμοῦ ἡ μεταβασις γινεται

πεπλεγμενην δε εξ ἧς μετὰ αναγνωρισμοῦ ὴ περιπετείᾱς ὴ αμφοῖν

ἡ μεταβασις εστίν.

 

ταυτα δε δει γινεσθαι εξ αυτῆς τῆς συστασεως του μῡθου

ὡστε εκ των προγεγενημενων συμβαινειν

ὴ εξ αναγκης ὴ κατὰ το εικὸς γιγνεσθαι ταυτα ·

διαφερει γαρ πολὺ το γιγνεσθαι ταδε διὰ ταδε ὴ μετὰ ταδε.