Φανερὸν δε εκ των ειρημενων και ὁτι ου το τα γενομενα λεγειν
αλλ' οἱα αν γενοιτο και τα δυνατὰ κατὰ το εικὸς ὴ το αναγκαῖον.
ὁ γαρ ἱστορικὸς και ὁ ποιητὴς ου τωι ὴ εμμετρα λεγειν ὴ αμετρα διαφερουσιν ·
ειη γαρ αν τα Ἡροδοτου εις μετρα τεθῆναι
και ουδὲν ἡττον αν ειη ἱστορίᾱ τις μετὰ μετρου ὴ ανευ μετρων ·
τωι τον μεν τα γενομενα λεγειν
διὸ και φιλοσοφωτερον και σπουδαιοτερον ποιησις ἱστορίᾱς εστίν ·
ἡ μεν γαρ ποιησις μᾶλλον τα καθολου
ἡ δε ἱστορίᾱ τα καθ' ἑκαστον λεγει.
τωι ποιωι τα ποια αττα συμβαινει λεγειν ὴ πραττειν
οὗ στοχαζεται ἡ ποιησις ονοματα επιτιθεμενη ·
τί Αλκιβιαδης επραξεν ὴ τί επαθεν.
επὶ μεν ουν της κωμωιδίᾱς ηδη τουτο δηλον γεγονεν ·
συστησαντες γαρ τον μῦθον διὰ των εικοτων
οὑτω τα τυχόντα ονοματα ὑποτιθέασιν
και ουχ ὡσπερ οἱ ιαμβοποιοὶ περὶ τον καθ' ἑκαστον ποιοῦσιν.
επὶ δε της τραγωιδίᾱς των γενομένων ονοματων αντεχονται.
Αιτιον δ' ὁτι πιθανὸν εστι το δυνατόν.
τα μεν ουν μη γενομενα ουπω πιστευομεν ειναι δυνατά
τα δε γενομενα φανερὸν ὁτι δυνατά
ου γαρ αν εγενετο ει ῆν αδυνατα.
ου μην αλλὰ και εν ταις τραγωιδίαις ενίαις μεν
ἑν ὴ δυο των γνωριμων εστὶν ονοματων
ὁμοιως γαρ εν τουτωι τα τε πραγματα και τα ονοματα πεποιηται
ὡστ' ου παντως ειναι ζητητέον των παραδεδομενων μῡθων
περὶ οὓς αἱ τραγωιδίαι εισὶν αντεχεσθαι.
επεὶ και τα γνωριμα ολιγοις γνωριμα εστιν
ὁτι τον ποιητὴν μᾶλλον των μῡθων ειναι δει ποιητὴν ὴ των μετρων
ὁσωι ποιητὴς κατὰ την μῑμεσιν εστίν
κἀν αρα συμβῆι γενομενα ποιεῖν
των γαρ γενομενων ενια ουδὲν κωλυει τοιαῦτα ειναι
οἱα αν εικὸς γενέσθαι και δυνατὰ γενέσθαι
καθ' ὃ εκεῖνος αυτῶν ποιητής εστίν.
Των δε ἁπλῶν μῡθων και πραξεων αἱ επεισοδιωδεις εισὶν χειρισται.
μῦθον εν ὧι τα επεισοδια μετ' αλληλα ουτ' εικὸς ουτ' αναγκη ειναι.
τοιαῦται δε ποιοῦνται ὑπὸ μεν των φαυλων ποιητῶν δι' αυτούς
ὑπὸ δε των αγαθῶν διὰ τους ὑποκριτάς ·
αγωνισματα γαρ ποιοῦντες και παρα την δυναμιν παρατειναντες μῦθον
πολλάκις διαστρεφειν αναγκαζονται το εφεξῆς.
επεὶ δε ου μονον τελείᾱς εστὶ πραξεως ἡ μῑμησις
ταυτα δε γινεται και μαλιστα και μᾶλλον
ὁταν γενηται παρὰ την δοξαν δι' αλληλα ·
το γαρ θαυμαστὸν οὑτως ἑξει μᾶλλον ὴ ει απὸ του αυτοματου και της τυχης
επεὶ και των απὸ τυχης ταυτα θαυμασιωτατα δοκεῖ
ὅσα ὡσπερ επιτηδες φαινεται γεγονεναι
οἱον ὡς ὁ ανδριὰς ὁ του Μιτυος εν Αργει απεκτεινεν
τον αιτιον του θανατου τωι Μιτυι
εοικε γαρ τα τοιαῦτα ουκ εικῆι γενεσθαι.
ὡστε αναγκη τους τοιουτους ειναι καλλίους μῡθους.
