In English
Book 2 of the Iliad in Greek
Click here to return to the main Iliad page
Book 2 of the Iliad in Greek
Lines 1 - 83 of Book 2 of the Iliad

Αλλοι μεν ῥα θεοί τε και ᾱνέρες ἱπποκορυσταὶ

εὑδον παννυχιοι Δία δ' ουκ εχε νηδυμος ὑπνος

αλλ' γε μερμηριξε κατὰ φρενα ὡς Αχιλῆα

τῑμησηι ολεσηι δε πολέας επι νηυσὶν Αχαιῶν ·

ἡδε δε Ϝοι κατὰ θῡμὸν αριστη φαινετο βουλή                              5

πεμψαι επ' Ατρεϊδηι Αγαμεμνονι ουλον ονειρον ·

και μιν φωνησᾱς Ϝεπεα πτεροεντα προσηυδα ·

 

«Βασκ' ιθι ουλε Ονειρε θοὰς επὶ νηας Αχαιῶν ·

ελθων ες κλισιην Αγαμεμνονος Ατρεϊδᾱο

παντα μαλ' ατρεκεως αγορευέμεν ὡς επιτελλω ·                      10

θωρῆξαι Ϝε κελευε καρη κομοωντας Αχαιοὺς

πανσυδιηι · νῦν γαρ κεν ἑλοι πολιν ευρυαγυιαν

Τρωων · ου γαρ ετ' αμφὶς Ολυμπια δωματ' εχοντες

ᾱθανατοι φραζονται · επεγναμψεν γαρ ἁπαντας

Ἡρη λισσομενη Τρωεσσι δε κηδε' εφηπται.»                              15

 

ς φατο βη δ' αρ' Ονειρος επε τον μῦθον ακουσε ·

καρπαλιμως δ' ῾ῑκᾱνε θοὰς επι νηας Αχαιῶν

βη δ' αρ' επ' Ατρεϊδην Αγαμεμνονα · τον δε κιχᾱνεν

εὑδοντ' εν κλισιηι περὶ δ' αμβροσιος κεχυθ' ὑπνος.

Στη δ' αρ' ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληιωι υἷι εοικώς                               20

Νεστορι τον ῥα μαλιστα γεροντων τῖ' Αγαμεμνων ·

τωι μιν εϜεισαμενος προσεφωνεε θειος ονειρος ·

 

«Εὑδεις Ατρέος υἱὲ δαϊφρονος ἱπποδαμοιο ·

ου χρη παννυχιον εὑδειν βουληφόρον ανδρα

ι λᾱοί τ' επιτετραφαται και τοσσα μεμηλε ·                              25

νῦν δ' εμεθεν ξυνες ωκα · Διὸς δε τοι αγγελος ειμί

ὃς σευ ανευθεν εὼν μεγα κηδεται ηδ' ελεαιρει ·

θωρῆξαι σε κελευσε καρη κομοωντας Αχαιοὺς

πανσυδιηι · νῦν γαρ κεν ἑλοις πολιν ευρυαγυιαν

Τρωων · ου γαρ ετ' αμφὶς Ολυμπια δωματ' εχοντες                   30

ᾱθανατοι φραζονται · επεγναμψεν γαρ ἁπαντας

Ἡρη λισσομενη Τρωεσσι δε κηδε' εφηπται

εκ Διός · αλλὰ συ σηισιν εχε φρεσί μηδέ σε ληθη

αἱρειτω ευτ' αν σε μελιφρων ὑπνος ανηηι.»

 

Ὣς αρα φωνησᾱς απεβησατο τον δ' ελιπ' αυτοῦ                        35

τα φρονεοντ' ανα θῡμὸν ' ου τελεεσθαι εμελλον ·

φη γαρ γ' αἱρησειν Πριαμου πολιν ηματι κεινωι

νηπιος ουδὲ τα ηιδη ῥα Ζεὺς μηδετο εργα ·

θησειν γαρ ετ' εμελλεν επ' αλγεά τε στοναχάς τε

Τρωσί τε και Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμῑνᾱς.                            40

Εγρετο δ' εξ ὑπνου θειη δε μιν αμφεχυτ' ομφή ·

ἑζετο δ' ορθωθείς μαλακὸν δ' ενδῡνε χιτῶνα

κλὸν νηγατεον περὶ δε μεγα βαλλετο φαρος ·

ποσσὶ δ' ὑπο λιπαροῖσιν εδησατο κᾱλὰ πεδῑλα

αμφὶ δ' αρ' ωμοισιν βαλετο ξιφος αργυροηλον ·                          45

εἱλετο δε σκηπτρον πατρωϊον αφθιτον αιεί ·

συν τωι εβη κατὰ νηας Αχαιῶν χαλκοχιτωνων.

 

Ηὼς μεν ῥα θεὰ προσεβησετο μακρὸν Ολυμπον

Ζηνὶ φοϜως Ϝερεουσα και αλλοις ᾱθανατοισιν ·

αυτὰρ κηρῡκεσσι λιγυφθογγοισι κελευσε                                 50

κηρῡσσειν αγορηνδε καρη κομοωντας Αχαιούς ·

οἱ μεν εκηρῡσσον τοι δ' ηγειροντο μαλ' ωκα.

 

Βουλὴν δε πρωτον μεγαθῡμων ἱζε γεροντων

Νεστορεηι παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος ·

τους γε συγκαλεσᾱς πυκινὴν αρτῡνετο βουλήν ·                     55

 

«Κλῡτε φιλοι · θειος μοι ενυπνιον ηλθεν ονειρος

αμβροσιην διὰ νυκτα · μαλιστα δε Νεστορι δῑωι

ειδος τε σμεγεθος τε φυήν τ' αγχιστα εωικει ·

στη δ' αρ' ὑπὲρ κεφαλῆς και με προς μῦθον εϜειπεν ·

«Εὑδεις Ατρέος υἱὲ δαϊφρονος ἱπποδαμοιο ·                                 60

ου χρη παννυχιον εὑδειν βουληφόρον ανδρα

ὤι λᾱοί τ' επιτετραφαται και τοσσα μεμηλε ·

νῦν δ' εμέθεν ξυνες ωκα · Διὸς δε τοι αγγελος ειμί

ὃς σευ ανευθεν εὼν μεγα κηδεται ηδ' ελεαιρει ·

θωρῆξαι σε κελευσε καρη κομοωντας Αχαιοὺς                          65

πανσυδιηι · νῦν γαρ κεν ἑλοις πολιν ευρυαγυιαν

Τρωων · ου γαρ ετ' αμφὶς Ολυμπια δωματ' εχοντες

ᾱθανατοι φραζονται · επεγναμψεν γαρ ἁπαντας

Ἡρη λισσομενη Τρωεσσι δε κηδε' εφηπται

εκ Διός·  αλλὰ συ σηισιν εχε φρεσίν.»  Ὣς μεν ειπὼν            70

ωιχετ' αποπταμενος εμὲ δε γλυκὺς ὑπνος ανῆκεν.

Αλλ' αγετ' αι κεν πως θωρηχομεν υἷας Αχαιῶν ·

πρωτα δ' εγὼν Ϝεπεσιν πειρησομαι ἥ θεμις εστί

και φευγειν συν νηυσὶ πολυκληῑσι κελευσω ·

μεῖς δ' αλλοθεν αλλος ερητῡειν Ϝεπεεσσιν.»                            75

 

Η τοι ὁ γ' ὣς Ϝειπὼν κατ' αρ' ἑζετο τοισι δ' ανεστη

Νεστωρ ὅς ῥα Πυλοιο Ϝαναξ ην ημαθοεντος ·

ὁ σφιν εϋφρονεων αγορησατο και μετεϜειπεν ·

 

«Ω φιλοι Αργειων ἡγητορες ηδὲ μεδοντες

ει μεν τις τον ονειρον Αχαιῶν αλλος ενισπε                               80

ψευδός κεν φαιμεν και νοσφιζοιμεθα μᾶλλον ·

νῦν δ' ιδεν ὃς μεγ' αριστος Αχαιῶν ευχεται ειναι ·

αλλ' αγετ' αι κεν πως θωρηχομεν υἷας Αχαιῶν.»

Next - continue to the following lines of text

Lexical Help

2         Δία < Ζευς

8         ιθι < ειμι

9         ελθων < ερχομαι

12        ἑλοι < αἱρεω

16        βη < βαινω

19        κεχυθ' < χεω

22        εϜεισαμενος < ειδω

25        επιτετραφαται < επιτρεπω

26        ξυνες < ξυνίημι

34        ανηηι < ανιημι

35        απεβησατο < αποβαινω

35        ελιπ' < λειπω

38        ηιδη < ειδω

39        θησειν < τιθημι

41        εγρετο < εγειρω

45        εἱλετο < αἱρεω

47        εβη < βαινω

49        Ϝερεουσα < ειρω

58        σμεγεθος = μεγεθος

59        στη < ἱστημι

63        Διὸς < Ζευς

66        ἑλοις < αἱρεω

 

Language Notes

2    παννυχιοι. This masculine plural adjective, modifying the gods and men, fulfills the function of an English adverb of time.

2    νηδυμος. The meaning of this word is not known. It would appear to be related to ἡδυς ("sweet"), and since that translation does no violence to the text, most scholars accept it as a reasonable guess. The usual explanation is that the letter ν became prefixed to Ϝηδυμος ("sweet, pleasant"). But it might be worth considering a connection with the word νηδυς, which refers to the inner cavities of the body. Perhaps there is an underlying sense of the dream taking place within a person much as mystical ceremonies occurred inside of caves.

24    παννυχιον. See the above comment on line 2.

43    νηγατεον. An unknown word with no obvious derivation. It also occurs in Book 14, once again in the phrase κλῶι νηγατεωι, referring to the white veil that Hera puts on as a finishing touch when she is dressing herself seductively for Zeus. We can logically deduce that κλος νηγατεος is a poetic phrase of great antiquity, and that it refers to some quality of finely made cloth. Since in Book 14 the veil's description is extended by comparing its whiteness to the sun, the idea of "shining" or "glistening" has been proposed by some. (LSJ suggests "newly made.") Given the contexts in the Iliad, however, the most reasonable assumption is that reference is being made to the cloth's silky flexibility and clinging quality, as opposed to the stiffer nature of a cloth of coarser weave. The sleeveless undershirt and the veil share that characteristic.

58    σμεγεθος. I have prefixed a sigma to μεγεθος by analogy with the variant σμικρος = μικρος. This is the simplest way to reconcile the meter, on the assumption that the form was subsequently normalized to μεγεθος