Lexical Help
2 εληλυθας < ερχομαι
3 ιδειν < ὁραω
11 ἑωρακαμεν < ὁραω
13 αναβεβηκεν < αναβαινω
15 εδωκεν < διδωμι
18 εληλυθεν < ερχομαι
24 βεβλημένος < βαλλω
28 απεσταλμένος < αποστελλω
29 ἑστηκώς < ἱστημι
36 οψεται < ὁραω
Notes
1 Φαρισαιων. The Pharisees were a powerful group that believed in strict legalistic interpretation of religious law (both written and oral), in the resurrection of the dead, and in God's absolute control of history (including the foreign domination of Judea). The latter belief put them in the seemingly paradoxical position of rebelling from secularized Hellenistic society while fully cooperating with the government of Rome. They were popular among the Jews of Jerusalem, and during the Diaspora evolved into the rabbis of modern-day Judaism.
14 The incident of Moses and the serpent is found in Numbers 21:19.
22 Αινὼν εγγὺς του Σαλείμ. Ainon and Salim were probably two towns on the western bank of the Jordan River, sandwiched between Galilee to the north and Samaria (= northern Judea) to the south, in a narrow strip of land belonging to the large territory called Decapolis, most of which lay on the eastern side of the Jordan, opposite Galilee. The Decapolis was a group of ten fortified Greek cities (δεκα + πολεις ) that had been founded by veterans of Alexander the Great's army. After Rome conquered the area in 64 BCE, these Greek fortress cities were granted political autonomy in the hope that they would serve as protection against rebellion among the Semitic populace, a large and potentially dangerous minority in the region. The area of the Decapolis dominated commercial trade, as it had an important harbor, Roman roads, and major trade routes; and its two main languages, Greek and Aramaic, were the universally understood languages of the Near East. Anyone wanting to do business in Palestine would have been fluent in both Aramaic and Koine ("common") Greek. It is only reasonable to assume that Jesus and John the Baptist spoke both languages, using whichever one suited their immediate audience. What this means in terms of the Gospels is that some of the reported dialogue has been translated from Aramaic while other speeches were actually delivered in Greek and thus are directly quoted, without translation.
Ην δε ανθρωπος εκ των Φαρισαιων 1
οὑτος ηλθεν προς αυτὸν νυκτὸς και ειπεν αυτῷ 2
οιδαμεν ὁτι απὸ θεοῦ εληλυθας διδασκαλος ·
ουδεὶς γαρ δυναται ταυτα τα σημεῖα ποιεῖν ἃ συ ποιεῖς
απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῷ 3
ου δυναται ιδεῖν την βασιλείαν του θεοῦ.
λεγει προς αυτὸν ὁ Νικοδημος 4
Πως δυναται ανθρωπος γεννηθῆναι γερων ων ;
μη δυναται εις την κοιλίαν της μετρὸς αυτοῦ
δευτερον εισελθεῖν και γεννηθῆναι ;
εαν μη τις γεννηθῇ εξ ὑδατος και πνευματος
ου δυναται εισελθεῖν εις την βασιλείαν του θεοῦ.
το γεγεννημένον εκ της σαρκὸς σαρξ εστιν 6
και το γεγεννημένον εκ του πνευματος πνευμα εστιν.
αλλ' ουκ οιδας ποθεν ερχεται και που ὑπαγει ·
οὑτως εστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος εκ του πνευματος.
απεκριθη Νικοδημος και ειπεν αυτῷ 9
απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῷ 10
Συ εῖ ὁ διδασκαλος του Ισραὴλ και ταυτα ου γινωσκεις ;
αμὴν αμὴν λεγω σοι ὁτι ὃ οιδαμεν λαλοῦμεν 11
και την μαρτυρίαν ἡμῶν ου λαμβανετε.
ει τα επιγεια ειπον ὑμῖν και ου πιστευετε 12
πως εαν ειπω ὑμῖν τα επουράνια πιστευσετε ;
και ουδεὶς αναβεβηκεν εις τον ουρανὸν 13
ει μη ὁ εκ του ουρανοῦ καταβάς
και καθὼς Μωϋσῆς ὑψωσεν τον οφιν εν τῃ ερημῳ 14
οὑτως ὑψωθῆναι δει τον υἱὸν του ανθρωπου
ἱνα πᾶς ὁ πιστευων εν αυτῷ εχῃ ζωὴν αιωνιον. 15
Οὑτως γαρ ηγαπησεν ὁ θεὸς τον κοσμον 16
ὡστε τον υἱὸν τον μονογενῆ εδωκεν
ἱνα πᾶς ὁ πιστευων εις αυτὸν μη αποληται
ου γαρ απεστειλεν ὁ θεὸς τον υἱὸν εις τον κοσμον 17
αλλ' ἱνα σωθῇ ὁ κοσμος δι' αυτοῦ.
ὁ πιστευων εις αυτὸν ου κρινεται · 18
ὁτι μη πεπιστευκεν εις το ονομα του μονογενοῦς υἱοῦ του θεοῦ.
ὁτι το φως εληλυθεν εις τον κοσμον
και ηγαπησαν οἱ ανθρωποι μαλλον το σκοτος ὴ το φως ·
πᾶς γαρ ὁ φαυλα πρασσων μισεῖ το φως 20
ὁ δε ποιῶν την αληθειαν ερχεται προς το φως 21
ἱνα φανερωθῇ αυτοῦ τα εργα ὁτι εν θεῷ εστιν ειργασμένα.
Μετὰ ταυτα ηλθεν ὁ Ιησοῦς και οἱ μαθηταὶ αυτοῦ 22
και εκεῖ διετριβεν μετ' αυτῶν και εβαπτιζεν.
ῆν δε και ὁ Ιωαννης βαπτιζων εν Αινὼν εγγὺς του Σαλείμ 23
και παρεγινοντο και εβαπτιζοντο ·
ουπω γαρ ῆν βεβλημένος εις την φυλακὴν ὁ Ιωαννης. 24
Εγενετο ουν ζητησις εκ των μαθητῶν Ιωαννου 25
μετὰ Ιουδαιου περὶ καθαρισμοῦ.
και ηλθον προς τον Ιωαννην και ειπαν αυτῷ 26
ὃς ῆν μετὰ σου περαν του Ιορδανου
ιδε οὑτος βαπτιζει και παντες ερχονται προς αυτὸν.
Ου δυναται ανθρωπος λαμβανειν ουδε ἑν
εαν μη ῇ δεδομενον αυτῷ εκ του ουρανοῦ.
αυτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὁτι ειπον 28
αλλ' ὁτι απεσταλμένος ειμὶ εμπροσθεν εκεινου.
ὁ εχων την νυμφην νυμφίος εστίν · 29
ὁ δε φιλος του νυμφίου ὁ ἑστηκώς και ακουων αυτοῦ
χαρᾷ χαιρει δια την φωνὴν του νυμφίου.
αὑτη ουν ἡ χαρὰ ἡ εμὴ πεπληρωται.
Ὁ ανωθεν ερχομενος επανω παντων εστίν · 31
ὁ ῶν εκ της γης εκ της γης εστιν
ὃ ἑωρακεν και ηκουσεν τουτο μαρτυρεῖ 32
και την ματυρίαν αυτοῦ ουδεὶς λαμβανει.
ὁ λαβὼν αυτοῦ την μαρτυρίαν εσφραγισεν 33
ὃν γαρ απεστειλεν ὁ θεὸς τα ῥηματα του θεοῦ λαλεῖ 34
ου γαρ εκ μετρου διδωσιν το πνευμα.
και παντα δεδωκεν εν τῃ χειρὶ αυτοῦ.
ὁ πιστευων εις τον υἱὸν εχει ζωὴν αιωνιον · 36