

Lexical Help
1 εγνω < γινωσκω
3 απηλθεν < απερχομαι
7 δος < διδωμι
7 πειν < πινω
8 απεληλυθησαν < απερχομαι
9 ουσης < ειμί
14 δωσω < διδωμι
18 εσχες < εχω
27 ηλθαν < ερχομαι
31 φαγε < εσθίω
33 ηνεγκεν < φερω
35 επαρατε < επαιρω
38 εισεληλυθατε < εισερχομαι
53 εγνω < γινωσκω
Notes
4 Σαμαρείας. Samaria was the northernmost region of Judea, lying just below Galilee. The Samaritans were a religious community with roots in Judaism, having split off from the mainstream shortly after the five books of Moses (the Pentateuch) were put into writing. Their bible was limited to those five books, and they built a temple on Mt. Gerizim, 40 miles north of Jerusalem, in accordance with their version of the Pentateuch, which commanded that a temple be built on that spot. Their temple was destroyed in 128 BCE by the Jewish Maccabean ruler John Hyrcanus, in an attempt to eradicate their sect; but when the Romans assumed control of Palestine in 63 BCE, the Samaritans were allowed to resume worshiping there (although the temple was not rebuilt). They saw themselves as guardians of the "true" Law of Moses, zealously preserving the original writings without any deliberate alterations. As a result, the Samaritan text of the Pentateuch is demonstrably closer to the original than is the Hebrew Torah. The Samaritans survive as a very small community living in Palestine and Israel at the present day.
5 Συχάρ. The town of Sychar would have been near Mt. Gerizim. It is probably the same town as modern-day Askar, located within a mile of Jacob's well.
6 ὡρα ην ὡς ἑκτη. This mention of the specific time of day may point to John's eyewitness status (although he would have been among the disciples who were off buying food, because Jesus and the Samaritan woman were alone by the well). Additionally, there may be a symbolic aspect: at high noon, the sun would momentarily illuminate the very bottom of the well, which usually lay deep in shadow-- just as Jesus now looks into the soul of the Samaritan woman.
37 αλλος ... αλλος. In English, we would say "One person ... a different person."
46 Καφαρναούμ. Cana was in the mountainous western region of Galilee, while Capernaum was about 15 miles to the east, on the shore of the Sea of Galilee. Hence Jesus is asked to "come down" in the following verse (by a royal official who is certain to have been a gentile rather than a Jew).
49 αποθανεῖν το παιδίον. Literally, "to die the child." This is the "accusative and infinitive" construction, where the subject of the verb is in the object case, and the verb itself is an infinitive rather than a finite (conjugated) form. While there is no point cluttering one's mind with grammatical terms, this particular construction should be memorized and recognized. We use the same construction in English when we say, "The royal official wants him to come."
51 αυτοῦ καταβαινοντος. This is the other important verb construction to learn: the "genitive absolute," where the subject (noun or pronoun) and a verb participle are both put into the genitive case, because they have no direct grammatical relationship with the other sentence elements. Such phrases are best translated with "after," "while" or "when."
Ὡς ουν εγνω ὁ Ιησοῦς ὁτι ηκουσαν οἱ Φαρισαῖοι 1
ὁτι Ιησοῦς πλειονας μαθητὰς ποιεῖ και βαπτιζει ὴ Ιωαννης
καιτοιγε Ιησοῦς αυτὸς ουκ εβαπτιζεν 2
αφῆκεν την Ιουδαίαν και απηλθεν παλιν εις την Γαλιλαίαν. 3
εδει δε αυτὸν διερχεσθαι διὰ της Σαμαρείας. 4
ερχεται ουν εις πολιν της Σαμαρείας λεγομενην Συχὰρ 5
πλησίον του χωρίου ὃ εδωκεν Ιακὼβ Ιωσὴφ τῳ υἱῷ αυτοῦ ·
ὁ ουν Ιησοῦς κεκοπιακὼς εκ της ὁδοιπορίας
Ερχεται γυνὴ εκ της Σαμαρείας αντλῆσαι ὑδωρ. 7
οἱ γαρ μαθηταὶ αυτοῦ απεληλυθεισαν εις την πολιν 8
λεγει ουν αυτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρῖτις 9
Πως συ Ιουδαῖος ῶν παρ' εμοῦ πειν αιτεῖς Σαμαριτιδος ουσης ;
ου γαρ συγχρῶνται Ιουδαῖοι Σαμαριταις.
απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῇ 10
συ αν ῃτησας αυτὸν και εδωκεν αν σοι ὑδωρ ζων.
ουτε αντλημα εχεις και το φρεαρ εστὶν βαθύ ·
ποθεν ουν εχεις το ὑδωρ το ζων ;
μη συ μειζων εῖ του πατρὸς ἡμῶν Ιακώβ 12
και οἱ υἱοὶ αυτοῦ και τα θρεμματα αυτοῦ ;
απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῇ 13
Πᾶς ὁ πινων εκ του ὑδατος τουτου διψησει παλιν ·
ὃς δ' αν πιῃ εκ του ὑδατος οὗ εγὼ δωσω αυτῷ 14
γενησεται εν αυτῷ πηγὴ ὑδατος ἁλλομενου εις ζωὴν αιώνιον.
ἱνα μη διψῶ μηδὲ διερχωμαι ενθάδε αντλεῖν.
Ὑπαγε φωνησον τον ανδρα σου και ελθε ενθάδε.
Απεκριθη ἡ γυνη και ειπεν αυτῷ 17
και νῦν ὃν εχεις ουκ εστιν σου ανήρ ·
οἱ πατέρες ἡμῶν εν τῳ ορει τουτῳ προσεκυνησαν · 20
και ὑμεῖς λεγετε ὁτι εν Ἱεροσολυμοις εστιν ὁ τοπος
ὁτε ουτε εν τῳ ορει τουτῳ ουτε εν Ἱεροσολυμοις
ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ ουκ οιδατε · 22
ὁτι ἡ σωτηρία εκ των Ιουδαιων εστίν.
αλλὰ ερχεται ὡρα και νῦν εστιν 23
ὁτε οἱ αληθινοὶ προσκυνηταῖ πρσκυνησουσιν τῳ πατρὶ
και γαρ ὁ πατὴρ τοιουτους ζητεῖ τους προσκυνοῦντας αυτὸν.
εν πνευματι και αληθείᾳ δει προσκυνεῖν.
Και επὶ τουτῳ ηλθαν οἱ μαθηταὶ αυτοῦ 27
και εθαυμαζον ὁτι μετὰ γυναικὸς ελαλει ·
Τί ζητεῖς ὴ τί λαλεῖς μετ' αυτῆς ;
αφῆκεν ουν την ὑδρίαν αυτῆς ἡ γυνὴ 28
Δευτε ιδετε ανθρωπον ὃς ειπεν μοι παντα ὁσα εποιησα · 29
Εν τῳ μεταξὺ ερωτων αυτὸν οἱ μαθηταὶ λεγοντες 31
φαγε.
Εγὼ βρωσιν εχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς ουκ οιδατε.
ελεγον ουν οἱ μαθηταὶ προς αλληλους 33
Εμὸν βρωμα εστιν ἱνα ποιησω το θελημα τοῦ πεμψαντός με
Ετι τετραμηνος εστιν και ὁ θερισμὸς ερχεται ;
επαρατε τους οφθαλμοὺς ὑμῶν και θεασασθε τας χωρας
ὁτι λευκαί εισιν προς θερισμόν.
ηδη ὁ θερίζων μισθὸν λαμβανει 36
και συναγει καρπὸν εις ζωὴν αιωνιον
ἱνα ὁ σπειρων ὁμοῦ χαιρῃ και ὁ θεριζων.
εν γαρ τουτῳ ὁ λογος εστὶν αληθινὸς ὁτι 37
Αλλος εστὶν ὁ σπειρων και αλλος ὁ θεριζων.
εγὼ απεστειλα ὑμᾶς θεριζειν ὃ ουκ ὑμεῖς κεκοπιακατε · 38
και ὑμεῖς εις τον κοπον αυτῶν εισεληλυθατε.
πολλοὶ επιστευσαν εις αυτὸν των Σαμαριτῶν
διὰ τον λογον της γυναικὸς μαρτυρουσης ὁτι
ὡς ουν ηλθον προς αυτὸν οἱ Σαμαρῖται 40
ηρωτων αυτὸν μειναι παρ' αυτοῖς ·
και πολλῷ πλειους επιστευσαν διὰ τον λογον αυτοῦ 41
Ουκέτι διὰ την σην λαλιὰν πιστευομεν
και οιδαμεν ὁτι οὑτος εστιν αληθῶς ὁ σωτὴρ του κοσμου.
Μετὰ δε τας δυο ἡμέρας εξῆλθεν εκεῖθεν εις την Γαλιλαίαν · 43
αυτὸς γαρ Ιησοῦς εμαρτυρησεν ὁτι 44
προφητης εν τῃ ιδίᾳ πατρίδι τιμὴν ουκ εχει.
ὁτε ουν ηλθεν εις την Γαλιλαίαν 45
παντα ἑωρακότες ὁσα εποιησεν εν Ἱεροσολυμοις εν τῃ ἑορτῇ
και αυτοὶ γαρ ηλθον εις την ἑορτήν.
Ηλθεν ουν παλιν εις την Κανὰ της Γαλιλαίας 46
και ῆν τις βασιλικὸς οὗ ὁ υἱὸς ησθενει εν Καφαρναούμ.
οὑτος ακούσας ὁτι Ιησοῦς ἡκει εκ της Ιουδαίας 47
και ηρώτα ἱνα καταβῇ και ιασηται αυτοῦ τον υἱόν ·
ειπεν ουν ὁ Ιησοῦς προς αυτὸν 48
Εαν μη σημεῖα και τερατα ιδητε
λεγει προς αυτὸν ὁ βασιλικός 49
καταβηθι πριν αποθανεῖν το παιδίον μου.
επιστευσεν ὁ ανθρωπος τῳ λογῳ ὁν ειπεν αυτῷ ὁ Ιησοῦς
ηδη δε αυτοῦ καταβαινοντος 51
οἱ δουλοι αυτοῦ ὑπηντησαν αυτῷ
επυθετο ουν την ὡραν παρ' αυτῶν εν ᾗ κομψοτερον εσχεν · 52
Εχθὲς ὡραν ἑβδομην αφῆκεν αυτὸν ὁ πυρετός.
εγνω ουν ὁ πατὴρ ὁτι εκεινῃ τῃ ὡρᾳ εν ᾗ ειπεν αυτῷ ὁ Ιησοῦς 53
και επιστευσεν αυτὸς και ἡ οικία αυτοῦ ὁλη.