

παι Δίος δολοπλοκε λισσομαι σε
μη μ' ασαισι μηδ' ονιαισι δαμνᾱ
αλλὰ τυίδ' ελθ' αι ποτα κᾱτερωτα
εκλυες πατρος δε δομον λιποισα
αρμ' υπασδευξαιςα · καλοι δε σ' ᾶγον
ωκεες στρουθοι περὶ γᾱς μελαινᾱς
πυκνα διννεντες πτερ' απ' ωρανω 'ιθε-
αιψα δ' εξικοντο · συ δ' ω μακαιρα
μειδιαισαισ' ᾱθανατωι προσωπωι
κωττι μοι μαλιστα θελω γενεσθαι
μαινολᾱι θῡμωι · τίνα δηυτε πειθω
αψ σ' αγην ες Ϝᾱν φιλοτᾱτα ; τίς σ' ω
και γαρ αι φευγει ταχεως διωξει ·
αι δε δωρα μη δεκετ' αλλὰ δωσει ·
Ελθε μοι και νῦν χαλεπᾱν δε λῦσον
εκ μεριμναν οσσα δε μοι τελεσσαι
METRICAL SCHEME
Sapphic Stanza
First 3 lines: ˉ ˘ ˉ ˉ | ˉ ˘ ˘ ˉ | ˘ ˉ ˉ or ˉ ˘ ˉ ˘ | ˉ ˘ ˘ ˉ | ˘ ˉ ˉ
Last line: ˉ ˘ ˘ ˉ ˉ (must carry over from 3rd line)
VOCABULARY NOTES
1 Αφροδῑτα = Αφροδῑτη (vocative)
5 τυίδ' = τηίδε
5 αι = ει
5 ποτα = ποτε
5 κᾱτερωτα = και ἑτερωθι
6 τᾱς εμᾱς αυδᾱς = της εμης αυδης
6 αϊοισα = αϊουσα
6 πηλοι = τηλου
7 λιποισα = λιπουσα
9 αρμ' = ἁρμα
9 υπασδευξαισα < ὑποζευγνῡμι
9 σ' = σε
9 ᾶγον = ηγον
10 γᾱς μελαινᾱς = γης μελαινης
11 διννεντες = δῑνευοντες
11 ωρανω = ουρανου
11 'ιθερος = αιθερος
12 μεσσω = μεσου
14 μειδιαισασ' = μειδιᾱσᾱσα
15 ηρε' < ερεομαι = ερομαι
15 οττι = ὁ τι (adverbial)
15 δηυτε = δη αυτε
15 πεπονθα < πασχω
15 κωττι = και ὁ τι
16 καλημμι = καλεω
19 αγην = αγειν
19 Ϝᾱν = ἡν
19 φιλοτᾱτα = φιλοτητα
20 Ψαπφ' = Ψαπφοι (vocative)
21 αι = ει
22 δεκετ' = δεχεται
24 κωυκ = και ουκ
24 εθελοισα = εθελουσα
25 χαλεπᾱν = χαλεπην
25 λῦσον ... εκ < εκλῡω
26 οσσα = ὁσα
26 τελεσσαι = τελησειν < τελεω
27 ῑμερρει = ἱμειρει
27 αυτᾱ = αυτη
28 εσσο = ισθι
Commentary
We should let Dionysius of Halicarnassus, the first-century BCE rhetorician who preserved this poem for us in his treatise Περι συνθεσεως ονοματων, speak for the merits of its literary style.
Ταυτης της
λεξεως
ἡ
ευεπεια
και
ἡ
χαρις
εν
τηι
συνεχειᾱι
και
λειοτητι
γεγονε
των
ἁρμονιῶν
·
παρακειται
γαρ
αλληλοις
τα
ονοματα
και
συνυφανται
κατά
τινας
οικειοτητας
και
συζυγίας
φυσικας
των
γραμματων
·
τα
γαρ
φωνηεντα
τοις
αφωνοις
τε
και
ἡμιφωνοις
συναπτεται
μικροῦ
διὰ
πᾱσης
της
ωιδῆς
ὅσα
προταττεσθαι
τε
και
ὑποταττεσθαι
πεφυκεν
αλληλοις
κατὰ
μίᾱν
συλλαβὴν
συνεκφερομενα
·
Εικοτως
δη
γεγονεν
ευρους
τις
ἡ
λεξις
και
μαλακή
της
ἁρμονίᾱς
των
ονοματων
μηδεν
αποκυματιζουσης
τον
ηχον.
Textual Notes
This fragment may very well be an entire poem, in which case it is the only poem of Sappho's to have survived intact. In addition to being preserved via quotation in Dionysius of Halicarnassus, it exists in fragmentary form on a papyrus scrap. (P. Oxy. 2288, which can be viewed online by clicking here, courtesy of the Egypt Exploration Society and Oxford University. Look for the letters Σ ΔΙΑ Μ from line 12 of the poem, which by sheer chance are aligned with the number 12 on the metal ruler at the left of the photo.)
Greek letters printed in italics have been supplied by modern scholars.
Line 19 is the only line with any doubtful elements in it: Ϝᾱν is J.M. Edmonds' sensible suggestion to replace σᾱν ("your") in the manuscript tradition.